Γαρδένια

Οι πληροφορίες των φυτών είναι προσωπικές οικογενειακές σημειώσεις από το ανθοπωλείο edelweiss που διατηρούσαμε από το 1991 μέχρι το 2007

 Φυτεύονται σε γλάστρες διαμέτρου 15-20 cm που περιέχουν ελαφρό και όχι ασβεστώδες χώμα. Αλλαγή γλάστρας γίνεται κάθε χρόνο την άνοιξη. Για να ανθίσουν το καλοκαίρι πρέπει να περάσουν το χειμώνα σ'ένα περιβάλλον με ελάχιστη θερμοκρασία 12^οC. Χρειάζονται άφθονα ποτίσματα κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής ανθοφορίας, ενώ το χειμώνα πρέπει να διατηρείται το χώμα υγρό. Επίσης το καλοκαίρι χρειάζεται χορήγηση υγρού λιπάσματος κάθε 2 εβδομάδες. Μετά την ανθοφορία επιβραχύνονται τα κλαδιά κατά το 1/3 του μήκους τους. Χρήσιμο είναι το κορυφολόγημα των νεαρών κλαδιών γιατί μ'αυτόν τον τρόπο υποβοηθείται η διακλάδωση. Τα γέρικα κλαδιά που χάνουν τα φύλλα τους, κόβονται το καλοκαίρι.

Πολλαπλασιασμός.

Tο Φεβρουάριο - Μάρτιο , παίρνονται από τους πλευρικούς βλαστούς μοσχεύματα μήκους 8cm, που έχουν μέρος παλιότερου κλαδιού. Ριζώνουν σε θερμοκρασία 18-20οC μέσα σε κασόνι που περιέχει μείγμα από τύρφη και άμμο. Στη συνέχεια μεταφυτεύονται σε γλάστρες 8cm.

Καμέλια

Οι πληροφορίες των φυτών είναι προσωπικές οικογενειακές σημειώσεις από το ανθοπωλείο edelweiss που διατηρούσαμε από το 1991 μέχρι το 2007

 Έχει πρώιμη ανθοφορία (που αρχίζει από τον Φεβρουάριο) και διαρκεί πολύ. Μπορούν να καλλιεργηθούν στο ύπαιθρο σε όλες σχεδόν τις περιοχές της χώρας . Αντέχουν τις χαμηλές θερμοκρασίες (ακόμα και κάτω από 0 ^οC.). Προτιμούν μερικώς σκιαζόμενα μέρη. Ωστόσο αναπτύσσονται καλά και σε προσήλια μέρη αρκεί να είναι αρκετά υγρό το έδαφος. Δεν αντέχουν τους ανέμους ούτε την υπερβολική υγρασία. Αναπτύσσονται σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους αρκεί να μην είναι ασβεστώδες. Δεν είναι απαραίτητο να φυτεύονται σε όξινα εδάφη όπως το ερεικόχωμα, αλλά καλό είναι να προστίθεται φυλλόχωμα και να ρίχνονται στο χώμα ξερά φύλλα. Τα λιπάσματα και η κοπριά είναι ανώφελα. Φυτεύονται το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο με Οκτώβριο) ή την άνοιξη (Μάρτιο με Απρίλιο). Και καλό είναι να γίνεται κάθε χρόνο ένα παράχωμα με φύλλα ή τύρφη ή άχυρα για να διατηρείται το έδαφος υγρό αλλά και καθαρό. Το καλοκαίρι τα ποτίσματα πρέπει να είναι άφθονα επίσης χρειάζεται ράντισμα των φύλλων. Τον Σεπτέμβριο με Οκτώβριο τα ποτίσματα περιορίζονται για να ευνοηθεί ο σχηματισμός ανθοφόρων οφθαλμών. Πρέπει να κόβονται τα μαραμένα λουλούδια. Οι γλάστρες πρέπει να έχουν ένα μείγμα από χώμα, φυτόχωμα και χοντρή άμμο. Από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο οι γλάστρες διατηρούνται στο ύπαιθρο σε προφυλαγμένα και μερικώς σκιαζόμενα μέρη. Ύστερα μπαίνουν σε μέρη με θερμοκρασία 4 - 7 βαθμούς C μέχρι την επόμενη άνοιξη. Αλλαγή γλάστρας γίνεται την άνοιξη και όχι απαραίτητα συχνά.

Πολλαπλασιασμός.

Γίνεται με μοσχεύματα που λαμβάνονται το καλοκαίρι από κλαδιά που βρίσκονται στο στάδιο της ξυλοποίησης. (από πράσινο σε καφετί χρώμα).Κόβετε από την κορυφή κομμάτια μήκους 10-15 cm όπου αφήνονται 2-3 φύλλα και φυτεύονται σε κασόνι που περιέχει άμμο και τύρφη σε ίσα μέρη και διατηρείται το χώμα πολύ υγρό. Τα μοσχεύματα χρειάζονται 1-3 μήνες για να ριζώσουν. Ύστερα από ένα περίπου μήνα περιορίζεται κάπως την υγρασία του χώματος. Σαν μοσχεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και κομμάτια κλαδιού στα οποία υπάρχει ένα φύλλο και ένας οφθαλμός φύλλου. Πολλαπλασιάζεται επίσης με καταβολάδα, όπου κόβεται από το μητρικό φυτό ύστερα από 2 περίπου χρόνια. Πολλαπλασιάζεται επίσης και με εναέρια καταβολάδα. Εμβολιασμός μπορεί να γίνει με σχισμή, ή με εγκεντρισμό τον Αύγουστο.

Κλάδεμα.

Γίνεται μετά την ανθοφορία. Κόβονται τα ξερά και κακοσχηματισμένα κλαδιά. Μπορεί να γίνει ακόμη με κορυφολόγημα για να αποκτήσει κανονική όψη. Αν ο οι ανθοφόροι οφθαλμοί είναι πολλοί μπορεί να γίνει αραίωμα πριν την ανθοφορία.

Εχθροί και ασθένειες.

Αφίδες και ψώρες. Οι παγετοί μπορούν να καταστρέψουν, τα φύλλα και τα μπουμπούκια. Η παρουσία ασβεστίου στο έδαφος μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση μικρών σκούρων κηλίδων στα φύλλα. 

Κρότωνας

Οι πληροφορίες των φυτών είναι προσωπικές οικογενειακές σημειώσεις από το ανθοπωλείο edelweiss που διατηρούσαμε από το 1991 μέχρι το 2007

 Καλλιεργείται για το διακοσμητικό του φύλλωμα. Τα άνθη είναι ασήμαντα από διακοσμητική άποψη και καλύτερα να κόβονται μόλις εμφανιστούν για να ευνοηθεί η ανάπτυξη φυλλώματος. Χρειάζονται θερμό, υγρό και φωτεινό περιβάλλον και όσο το δυνατόν πιο σταθερή θερμοκρασία. Η ξηρασία προκαλεί την πτώση των φύλλων ενώ οι χαμηλές θερμοκρασίες καθυστερούν την ανάπτυξη. Χρειάζονται το χειμώνα θερμοκρασία 16 ^οC αλλά μπορούν να διατηρηθούν και σε 13 βαθμούς C, ενώ τη νύχτα πρέπει να κυμαίνεται γύρω στους 10-12 ^οC. Φυτεύονται τον Μάρτιο - Απρίλιο σε γλάστρες με μείγμα από φυτόχωμα, ερεικόχωμα, φυλλόχωμα και άμμο.Σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες χρειάζονται άφθονο πότισμα και ψεκασμό των φύλλων με νερό. Το χειμώνα τα ποτίσματα περιορίζονται σημαντικά. Το καλοκαίρι πρέπει να χορηγούνται λιπάσματα κατά προτίμηση υγρά κάθε 3 εβδομάδες στα νέα φυτά και κάθε εβδομάδα στα μεγαλύτερα.Αλλαγή γλάστρας πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο τον Μάρτιο. Για να αποκτήσει το φύλλωμα φωτεινές αποχρώσεις τα φυτά θα πρέπει να είναι εκτεθειμένα στο φως, να προφυλάσσονται από ρεύματα και να σκιάζονται αλλά μόνο ελαφρώς το καλοκαίρι.

Πολλαπλασιασμός.

Γίνεται με καταβολάδες ή μοσχεύματα. Μοσχεύματα μήκους 7-8 cm κόβονται τον Μάρτιο - Ιούνιο από τις κορυφές των πιο εύρωστων βλαστών. Η επιφάνεια της τομής βυθίζεται σε καρβουνόσκονη για να εμποδιστεί η διαρροή του γαλακτώδους χυμού. Τα μοσχεύματα φυτεύονται σε γλάστρες διαμέτρου 7-8 cm με μείγμα από τύρφη και άμμο σε ίσα μέρη. Τοποθετούνται σε θερμοκρασία 24 βαθμών C.

Κλάδεμα.

Δεν χρειάζονται. Μόνο αυτά που παρουσιάζουν κακή ανάπτυξη (αραιό φύλλωμα και μακρύ στέλεχος) πρέπει να κλαδεύονται αυστηρά.Τον Μάρτιο κόβονται όλα τα στελέχη , σχεδόν στο επίπεδο του εδάφους και οι τομές καλύπτονται με καρβουνόσκονη. Τα φυτά μεταφέρονται σε θερμό και υγρό περιβάλλον όπου σύντομα συνέρχονται.

Εχθροί.

Από κοκοειδή (ψώρα) και κόκκινο τετράνυχο. Τα κοκοειδή προσκολλώνται στα στελέχη και στην κάτω επιφάνεια του των φύλλων, απομυζούν τον χυμό και παράγουν σακχαρώδεις ουσίες. Θεραπεύονται με συχνούς ψεκασμούς με θειική νικοτίνη.Ο κόκκινος τετράνυχος τρυπάει την κάτω επιφάνεια των φύλλων και προκαλεί την εμφάνιση κηλίδων λευκών ή κιτρινωπών. Κατόπιν γίνονται χλωρωτικά. Ευνοείται στο ξερό περιβάλλον γιαυτό και με τα πρώτα συμπτώματα θα πρέπει να αυξάνεται την υγρασία στο χώρο καλλιέργειας.